عصر تلخی که به جز خاطره ای قرمز نیست عصر تلخی که به جز ترس خداحافظ نیست

دیگه از این به بعد خواستم به کسی بگم ازت متنفرم ، به جاش میگم : تو شبیه شنبه های زندگی من میمونی اونم صبح زودش

بزرگترین اشتبـاهی که مرتکب میشیـم زندگی کردن با تـرس دائمی از اشـتباه کردنه...

چـه آدم های بیخودی که پـُشت جـُملـات قـشنگ قــایم شـدن...

به طرز عجیبی برام اهمیت نداره که توی ذهنت یک آدم اشتباهی یا حتی مضخرف باشم :)) بیشتر خودتو از چشمم میندازی با این سِریش بودنت

چرا هیچکی حتی یک کتاب بهم هدیه نمیده؟؟؟؟(چرا نمیخوایین ساعت مطالعه در کشور رو افزایش بدم؟)

قشنگ ترین حس دنیا اینه کـه دغدغه ی فکری نداشته باشی

حقیقت تلخ اینه که اگر کسی زیبایی ظاهری نداشته باشه ، ایـن فرصتو بهـش نمیدیـم که زیبـایی باطنـیشو بهمون نـشون بده ، پس بهتره الکـی ادای روشن فکر هـارو در نیاریم !

دیروز کتاب جاناتان مرغ دریایی از ریچارد باخ رو خوندم ، پیشنهاد میکنم شما هم بخونـیدش : چیزی که در کتاب ملموسـه بحـث آزادی و غلبه بر ترس های درونی برای رسیدن به مراحل بالای زندگی بوده کـه نویسنده خیلی خوب اون رو ترسیم کرده ، من که از خوندش لذت بُردم

بریـم که برای با هزارم فیــلم آژانس شیشه ای رو ببینیم بعدش فـیلم ارتفاع پست میچسبه

برای من امروز هفتمین روز از سـال نو نـیست ، 36مین روز از اسفندِ 98 لـعنتیه ...

آقا ، کار از کار گذشتـه بیایین کتاب خوب بهم معرفی کنین اسم رمان های میم مودب پور رو نیایین کامنت بزارینا کتاب خــووبپ ن : بچه های خوبی باشین ، منم کتابای خوبی که خوندم و فکر میکنم براتون مفید باشه م

سـاعت 12 شب بلند شدم برای خودم پنکیک درست کردم با نوتلا و مخلفاتی که مشاهده میکنید :)) و در کمال سکوت و آرامشی که نشان دهنده این است که همه بالاخره به سلامتی خوابیدن به موسیقی وبلاگم گوش میدم و از این لحظه خوبی که برای خودم ساختم لذت میبرم

آیـا این همان زندگیست که به خاطر آنبه شـکم مـادرتان لگد میزدید؟

روی لینک زیر کلیک کنید و آهنگی که براتون انتخاب کردم رو گوشِ جان کنید دانلـود There was a timeیه وقتی بودThere was a lifeیه زندگی بودI was inside my headمن توی ذهن خودم بودمThen finally I rested in y

کوه هـا باهَم اند و تنهایـندهمچـمو ما ، باهمانِ تنهایـان

از تـنهایـی نـترس ; هرکـی خواسـت از پیشـت بره ، بهش بگـو فردا دیره ، امروز بــرو

وقتی چیزی مرا رنج می داد،در مورد آن با هیچکس حرفی نمی زدم.خودم در موردش فکر می کردم، به نتیجه می رسیدم و به تنهایی عمل می کردم. نه اینکه واقعا احساس تنهایی بکنم؛ بلكه فکر می کردم که انسان ها، در آخر،باید خودشان، خودشان را نجات دهند...

از لحاظ روحی نیاز دارم یکی بیاد بهم بگه (( غصه نخور بیا این 4 میلیارد واســه تو))

از اَندوه باطل رهـا شو ...مسیر جهان دوره گَردیـست